.png)
Από ‘’φιμέ’’ μέχρι ‘’λουστρίνι’’
Ξεκινώντας το κείμενό του, ο Λόης απευθύνει θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς στους αγαπητούς συν-Πακιστανούς, συν-Αφγανούς, συν-Νιγηριανούς, συν-Κογκολέζους, συν-Ιρακινούς, συν-Κούρδους, συν-Αλβανούς και στις λοιπές λαθρομεταναστευτικές δυνάμεις.
Κι επειδή κάποιοι εθνικιστές, πατριδοκάπηλοι, ακροδεξιοί, φασισταριά του κερατά κλπ, θα μου πείτε, ‘’Καλά ρε φίλε, σε όλους απηύθυνες χαιρετισμούς, τους συν-Έλληνες γιατί τους ξέχασες;’’, ο Λόης θα σας απαντήσει με τη σειρά του, ότι οι Έλληνες είναι πλέον ξεπερασμένοι, αφού το λάϊφ στάϊλ των ‘’προοδευτικών’’ υπαγορεύει πιο σκούρα χρώματα, δηλαδή από το ‘’φιμέ’’ μέχρι το ‘’λουστρίνι’’…
Κι επειδή αύριο δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει, έτσι και μας κάτσει στο σβέρκο το Συριζέϊκο με τις …Συνιστώσες του, ας παίρνουμε σιγά-σιγά απόσταση από τους Έλληνες γιατί η νέα τάξη πραγμάτων του Τσίπρα, έχει χρώμα μελαχρινό.
Η
φίλη μου η Δήμητρα
Έκλεισα το προηγούμενο φύλλο με τις φράσεις: ‘’Στο επόμενο κάντε την καρδιά σας πέτρα. Θα μιλήσουμε για Ν.Δ. και Πα.Σο.Κ. και όποιος αντέξει στη …δοκιμασία, από ‘κει και πέρα να μη φοβάται Χάρο…’’
Σήμερα –λοιπόν- θα τηρήσω την υπόσχεσή μου αν και το θέμα δεν είναι εύκολο, ούτε μπορεί να καλυφθεί με μερικές σελίδες. Είναι τεράστιο, είναι σύνθετο, θέλει προσεκτική προσέγγιση, απαιτεί να το ‘’πιάσουμε’’ από πολλές πλευρές και εννοώ την πολιτική, τη χρονική, τις απαιτήσεις των καιρών, τις ζυμώσεις που γίνονται στο εκλογικό Σώμα και τη διαμορφωμένη κατάσταση.
Όμως επειδή δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο, ας τηρήσουμε την ‘’παραίνεση’’:
1. του Ομήρου: ‘‘έργο τε και έπος τε’’,
2. του Ηρόδοτου: ‘‘άμα έπος τε και έργο εποίη’’ και
3. της φίλης μου της Δήμητρας Τσουκλείδου: ‘’αμ’ έπος αμ’ έργον, ‘’λουλούδι’’ μου’’.
Η μυλωνού τον άντρα της
Το Πα.Σο.Κ. –που λέτε- με ποσοστό 13,18% και 883.529 ψήφους έπαθε πανωλεθρία. Κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, γιατί εάν σκεφθείτε, ότι όχι πολύ παλιά, αλλά μόλις το 2009, είχε συγκεντρώσει 43,92% και 3.012.542 ψήφους, τότε πως αλλιώς μπορεί να χαρακτηρισθεί το σημερινό ποσοστό του;
Κι επειδή ο Βενιζέλος βγήκε και είπε πως και ο Ανδρέας το 1974 ξεκίνησε από το ίδιο ποσοστό, ο Λόης θα του φρεσκάρει τη μνήμη για να του θυμίσει κάποια πραγματάκια.
-Ο Ανδρέας –που λες- Βαγγέλη μας- ‘’έστησε’’ ένα Κόμμα μέσα σε τρείς μήνες (3 Σεπτεμβρίου-17 Νοέμβριου) και δεν βρήκε έτοιμη κατάσταση σαν κι εσένα.
-Ο Ανδρέας είχε να αντιπαλέψει με Καραμανλή και Μαύρο και όχι με Σαμαράδες, Τσίπρηδες και Καμμένους.
-Οι Εκλογές του 1974 ήσαν Εκλογές ‘’ειδικών συνθηκών’’, αφού η χώρα έβγαινε από μια 7χρονη Δικτατορία, ένα κομμάτι της Κύπρου είχε καταληφθεί από τους Τούρκους ενώ υπήρχε πάντα το ενδεχόμενο ενός νέου Εθνικού διχασμού.
-Μπορεί τον Ανδρέα να τον ψήφισαν 666.413 Έλληνες ενώ εσένα 883,529, όμως το 1974 προσήλθαν στις κάλπες 4.963.558 ψηφοφόροι, ενώ το 2012 6.476.751, δηλαδή 1.513.193 επί πλέον.
-Και ο Ανδρέας πήρε 13,58%, δηλαδή μεγαλύτερο ποσοστό απ’ το 13,18% που πήρες εσύ.
Έτσι είναι Βαγγέλη, άσε τον Ανδρέα στην άκρη και μη ξεχνάς την παροιμία που έρχεται ταμάμ στην περίπτωσή σου: ‘’βάζει κι η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες’’…
Και να σας πω μια πλάκα για να δείτε που ξέπεσε το Πα.Σο.Κ.; Όπως δήλωσε στο Newsit o αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Σωφρωνιστικών Υπαλλήλων Ελλάδας, Αντώνης Αραβαντινός, “Oι κρατούμενοι γκρέμισαν με την ψήφο τους τον δικομματισμό. Ψήφισαν Τσίπρα, Χρυσή Αυγή, Ανεξάρτητους Έλληνες και γενικότερα όλα τα μικρά κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ ήρθε πρώτο κόμμα μόνο στο ψυχιατρείο των φυλακών καθώς έλαβε 20 ψήφους”… Δηλαδή, όπως τα λέει ο Αραβαντινός, μόνο οι ψυχασθενείς ψηφίζουν –πλέον- για πρώτο Κόμμα το Πα.Σο.Κ.!
Που
θα κάτσει η μπίλια
Στο 13% -που λέτε- το Πα.Σο.Κ. που τις 40άρες τις είχε για καλαμπούρι και άντε τώρα να συμμαζευτεί το πράγμα όταν έρχεται με φόρα ο ΣΥΡΙΖΑ, έτοιμος να γίνει το ‘’αφεντικό’’ στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Και το πράγμα δυσκολεύει, γιατί ο Βάγγος ούτε χαρισματικός είναι, όπως βλακωδώς χαρακτηρίζουν τα Μ.Μ.Ε. όποιον τους κάνει τα χατίρια, ούτε ‘’γκελ’’ κάνει η φάτσα του στο μέσο πολίτη, ούτε φέρνει κάτι νέο, γιατί κι αυτός δεν είναι πιτσιρικάς. Ναι, δεν είναι τζόβενο ο Βαγγέλης και μη σας ξεγελάει το ότι το μάγουλό του είναι σαν πισινός μωρού παιδιού, γιατί το λίπος το τσιτώνει και όχι η εφηβεία. Κλεισμένα τα 56 είναι ο Βάγγος, σε ηλικία δηλαδή, που μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι δημόσιοι υπάλληλοι ψάχνανε τον τρόπο να βγουν στη σύνταξη.
Το Πα.Σο.Κ. –να ξέρετε- θα κάνει καιρό να συνέλθει –αν συνέλθει- και αυτό είναι κακό για τη Δημοκρατία. Και το ότι για να βγει από την ‘’Εντατική’’ θέλει χρόνο και κατάλληλες συνθήκες, ούτε αυτό είναι καλό για τον τόπο.
Μην κρυβόμαστε, ακόμα και οι πιο φανατικοί, αυτοί που και το σώβρακό τους είχε σχέδιο με τον πράσινο ήλιο, ήξεραν ποιο ήταν το Πα.Σο.Κ, αλλά δε μίλαγαν, γιατί αν είχαν έστω κι αυτό το σώβρακο, το χρωστούσαν στο Κόμμα. Με τα στραβά του, με τους ψηφοσυλλεκτικούς διορισμούς, με τις αγριορεμούλες κάποιων, με τον εκμαυλισμό συνειδήσεων, με την καθεστωτική νοοτροπία, όλα αυτά δηλαδή, που αφού τα πλήρωσε για τα καλά ο τόπος, τώρα τα πληρώνει το ίδιο το Κίνημα. Όμως ακόμα κι εμείς που βγάζαμε σπιθούρια μ’ αυτά που βλέπαμε, ξέραμε –ρε παιδί μου- που πάει το πράγμα και που θα μας κάτσει η μπίλια. Ξέραμε τον αφισοκολλητή, ξέραμε τον πρασινοφρουρό, ξέραμε τον τριπλοθεσίτη, ξέραμε τον άλλον που είχε πάρει θαλασσοδάνειο. Τώρα όμως, έτσι και μας κάτσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τις Συνιστώσες στο σβέρκο, τι χαμπάρια μάστορα;
Ν’ αρπάξει τον ταβλά
Σήμερα αγαπητές και αγαπητοί υπομονετικοί αναγνώστες του Λόη, η κατάσταση στο χώρο της Κεντροαριστεράς είναι σαν αυτή που περιγράφει ο Ταμπαρί στον Ιζνογκούντ. Ο κακός και πονηρός Μεγάλος Βεζύρης (λέγε με Τσίπρα), θέλει να γίνει Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη ανατρέποντας τον Χαρούν αλ Πατσάχ (λέγε με Βενιζέλο). Και η πλάκα είναι πως ο Χαλίφης του κόμικ, είναι σα να βλέπεις το Βενιζέλο με βράκες και τυρμπάν.
Ναι ‘’χαλίφης στη θέση του χαλίφη’’ θέλει να γίνει ο Τσίπρας στο χώρο της Κεντροαριστεράς και το Πα.Σο.Κ. συνθλίβεται απ’ όλες τις μπάντες. Και από δεξιά, που καραδοκεί η Ν.Δ. και από αριστερά που το απομυζούν ο Τσίπρας (περισσότερο) και ο Κουβέλης (λιγότερο) και από τον Καμμένο και από τη Χρυσή Αυγή και από όποιον άλλον δηλώνει Κόμμα και αρχηγός. Έτσι είναι. Άπαξ και σε πετύχουν στα ‘’κάτω’’ σου, όλοι τραβολογάνε να σου πάρουν κομμάτια.
Όμως –για να τα λέμε όλα- δε του φταίει κανείς του Βαγγέλη γι’ αυτά που περνάει. Αυτός λύσσαξε εδώ και μια πενταετία για να γίνει αρχηγός. Ξέχασε πως πέρασαν ανεπιστρεπτί οι εποχές που δέναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα και το Πα.Σο.Κ. έκανε μόνο του παιχνίδι. Τώρα μπήκαν κι άλλοι στο κόλπο, μας τελείωσαν οι διορισμοί και τα θαλασσοδάνεια, βγήκαν και βγαίνουν χίλια-δυό στη φόρα, κουράστηκε, μπάφιασε –πια ο κόσμος. Όταν ο άλλος δεν έχει, όχι για κουλούρι αλλά μήτε για το σουσάμι που έχει ξεμείνει στον ταβλά, τι να του πεις για Σοσιαλοδημοκρατίες , νέες αρχές και επανιδρύσεις. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ν’ αρπάξει τον ταβλά και να στον περάσει κολάρο.
Νααα
μελεούνι
Και να δείτε πως έτσι και πάμε σύντομα σε Εκλογές, που πολύ λογικά ο Βαγγέλης δεν τις θέλει, το Πα.Σο.Κ. θα πάει ακόμα πιο κάτω. Στο μονοψήφιο θα πέσει και θα ‘χουμε δράματα.
Γι’ αυτό ο πισινός του Βαγγέλη έχει βγάλει σαπουνάδα από το τρέξιμο να σχηματιστεί κυβέρνηση για να πάνε τα πράγματα πιο πίσω. Γι’ αυτό κοπανιέται με το ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, γι’ αυτό δέχεται όποιον θέλει να γίνει πρωθυπουργός. Την ανάγκη φιλότιμο ποιεί ο χοντρός μπας και αρχίσει η φθορά των Τσιπρο-Κουβέληδων και αρχίζει να συμμαζεύει το ‘’μαγαζί’’ του.
Και η πλάκα είναι, πως μέσα σ’ αυτή την κατάσταση κάποιοι στο Πα.Σο.Κ. λένε ότι θα τεθεί θέμα αρχηγού και αναζητούν πιθανούς διαδόχους του Βαγγέλη. ‘’Τρελός παπάς τους βάφτισε’’, τους λέει ο Λόης, γιατί οι μάγκες στην ουσία δεν αναζητούν αρχηγό αλλά θύμα που θα πληρώσει τη λέζα. Γιατί ποιος θα βάλει σήμερα το κεφάλι του στο ντορβά να παραστήσει τον αρχηγό. Θα μου πείτε: ‘’δε μπορεί, κάποιος φιλόδοξος θα βρεθεί’’. Ναι, σας λέω κι εγώ. Μπορεί να βρεθεί φιλόδοξος, αλλά αυτό δε φτάνει, γιατί εκτός από φιλόδοξος, ο τύπος θα πρέπει να είναι και βλάκας για να πάρει το βάρος στην πλάτη του…
Εκεί, αρχηγός θα μείνει ο Βαγγέλης όσο βαστάει η όρεξή του. Και θυμηθείτε, αν δείτε κάποια στιγμή αμφισβητήσεις και …αναζητήσεις, να ξέρετε ότι το Πα.Σο.Κ. θα έχει αρχίσει να ανεβαίνει, οπότε τότε, νααα μελεούνι θα πέσουν οι υποψήφιοι αρχηγοί.
‘’Tres Collegium Faciunt’’
Κι επειδή κάποιοι προχθές αναρωτιόντουσαν πως έφθασε το Πα.Σο.Κ. σ’ αυτό το χάλι, αλλά δε μου έπεφτε λόγος να πάρω θέση, ο Λόης θα σας πει δυό πραγματάκια και δουλέψτε τα στο μυαλό σας. Για να στήσεις –που λέτε- ένα Κόμμα, χρειάζονται πολλά πράγματα, με πιο βασικά: Την κατάλληλη χρονική στιγμή, τον αρχηγό που θα μπει μπροστά και θα εμπνεύσει, την ιδεολογία που θα πλασαριστεί στο λαό και θα είναι ανάλογη με τις ανάγκες και τα ‘’θέλω’’ του, την επιστημονική συνθηματολογία που θα ξεσηκώνει, τη στήριξη από τα ΜΜΕ, την …υπόγεια βοήθεια κάποιων επιχειρηματιών και βέβαια την ‘’εκλογική πελατεία’’. Ναι, έτσι στήνονται τα Κόμματα εξουσίας κι αφήστε τους πολιτικούς να λένε μπούρδες και να ωραιοποιούν τα πράγματα.
Κι ενώ θέλεις –λοιπόν- πολλά πράγματα για να στήσεις ένα Κόμμα, άπαξ και θελήσεις να το διαλύσεις, δε χρειάζεσαι παρά μόνο ένα: Τον Γιωργάκη και καθάρισες…
Σαν κοκορέτσι θα γυρίζει στον τάφο του ο Ανδρέας βλέποντας πως του έκανε το Κόμμα ο πρωτότοκος γιός του. Βέβαια και κατά πως λένε αυτοί που γνωρίζουν το Παπανδρεϊκό περιβάλλον, η όλη κατάσταση που έφερε την Ελλάδα εκεί που την έφερε δεν ήταν αποκλειστικά έργο Γιώργου, γιατί ο Γιώργος δεν είναι ικανός να μοιράσει δύο γαϊδουριών άχυρα, όχι να κάνει μπάχαλο μια ολόκληρη χώρα. Ήσαν και οι ‘’Θεάδελφοι’’ Νικόλαος και Αντρίκος που έβαλαν τα δυνατά τους. Δηλαδή ακολούθησαν το Ρωμαϊκό Δικαίο που λέει: ‘’Tres Collegium Faciunt’’, δηλαδή ‘’τρεις κάνουν εταιρεία’’.
Χωρίς
λεκέδες και βαρίδια
Κι εδώ –ακριβώς- είναι η μεγάλη ευκαιρία του Βενιζέλου να πάρει το πάνω χέρι και να ξαναζωντανέψει το Πα.Σο.Κ. και να μπεί και πάλι δυνατά στο παιχνίδι της εξουσίας. Να πιάσει το Σαμαρά και να του πει:
-Ρε συ Αντώνη, εσύ δεν ήσουν που ‘λεγες να περάσουν από τον ‘’πάγκο’’ αυτοί που μας οδήγησαν στο Μνημόνιο;
-Ναι εγώ, θα του απαντήσει ο Σαμαράς.
-Ε τότε, δε βάζεις μπρος τις διαδικασίες να ‘’καθαρίσουμε’’ Γιώργους, Παπακωνσταντίνου και τη λοιπή συντροφία;
-Και θα με στηρίξεις ρε Βαγγέλη;
-Ουου, γιατί μόνο έτσι θα ξαναμαζέψω τον κόσμο μου και θα παρουσιασθώ σαν ο ‘’αρχάγγελος’’ της κάθαρσης στο Πα.Σο.Κ.
Ναι, έτσι πρέπει να κάνει ο χοντρός για να δει Θεού πρόσωπο, γιατί διαφορετικά θα μαλλιοτραβιέται με τον Καμμένο και τον Κουβέλη για το ποιος θα έρχεται τρίτος στις Εκλογές. Άλλη λύση, πέραν του ‘’καθαρού’’ Πα.Σο.Κ. που εξόρκισε τις ‘’αμαρτίες’’ του και τώρα προχωράει χωρίς λεκέδες και βαρίδια, δεν υπάρχει…
Μόνο έναν
Τελειώσαμε -προς ώρας- με το Πα.Σο.Κ. και πάμε τώρα να κάνουμε μια περατζάδα από τη Ν.Δ. που παρά κάτι λίγο, έχασε τις μισούς ψήφους που είχε πάρει το 2009! Ναι, δεν είναι υπερβολή αυτό, αφού το 2009 είχε πάρει 2.295.967 ψήφους και ποσοστό 33,48%, ενώ προχθές πήρε 1.192.054 ψήφους και ποσοστό 18,85%! Και ρωτάει τώρα τους ‘’ειδικούς ‘’ο Λόης που δε γνωρίζει πολλά πράγματα γι’ αυτό κάθε τόσο κάνει ερωτήσεις για να μαθαίνει:
‘’Ρε παιδιά, εάν το αποτέλεσμα των Εκλογών του 2009 το λέγατε ‘’ιστορικό χαμηλό’’, το αποτέλεσμα του 2012 πως διάτανο το λέτε, όχι τίποτ’ άλλο αλλά για να το λέει κι αυτός;’’
Το τι έφταιξε για το τρισάθλιο αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου δεν είναι κάτι που μπορεί να αναλυθεί σε λίγες γραμμές. Και αν του Πα.Σο.Κ. τα αίτια είναι πολύ ευανάγνωστα, στη Ν.Δ. τα πράγματα είναι μπερδεμένα και θέλουν πολύ ψάξιμο. Όμως να πούμε κάποια απ’ τα αίτια για να δώσουμε ένα πρώτο ‘’ίχνος’’ της χοντρό-ήττας και στο μέλλον θα έχουμε να πούμε πολλά περισσότερα.
Η Ν.Δ. λοιπόν, βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο απ’ αρχής της αρχηγίας Σαμαρά διότι ερχόταν από μια χασούρα 10,5 μονάδων από το Πα.Σο.Κ. Ο Σαμαράς βρέθηκε αρχηγός σ’ ένα Κόμμα που εκτός από το μεγάλο ποσοστό των οπαδών και φίλων του, τίποτ’ άλλο δεν ήταν ‘’δικό του’’. Ούτε τα στελέχη, ούτε οι Οργανώσεις του, ούτε καν οι βουλευτές του. Εάν σκεφθείτε ότι στην πιο πολυπληθή περιφέρεια (Β΄ Αθηνών) είχε μόνο έναν βουλευτή (Παναγιωτόπουλο) να τον στηρίζει στην εσωκομματική εκλογή, αντιλαμβάνεσθε ότι ξεκινούσε με τεράστιο χάντικαπ τη θητεία του.
‘’Όπου φτώχεια και γκρίνια’’ λέει η παροιμία, όπου ‘’γκρίνια και διαγραφή’’ λέει ο Λόης, από τις αρχές του καλοκαιριού του 2010 άρχισαν οι διαγραφές και οι αποχωρήσεις. Και το χειρότερο, οι διαγραφές και οι αποχωρήσεις έγιναν Κόμμα (Ντόρα), γεγονός που σήμαινε μείωση ψηφοφόρων, ακόμα μεγαλύτερη γκρίνια και ‘’τσαλάκωμα’’ της εικόνας του Κόμματος και ειδικά του αρχηγού του. Την ίδια στιγμή ενεργοποιήθηκαν στον κεντρικό κομματικό μηχανισμό κάποια άτομα που εκτός από πιστοί στον Σαμαρά, δεν ήσαν ό,τι το καλύτερο για να δώσουν στη Ν.Δ. αυτά που της έλειπαν, δηλαδή πιστότητα λόγου, δημόσιο λόγο, προβολή στα ΜΜΕ, επαφή με τον πολίτη. Η ‘’υπεύθυνη αντιπολίτευση’’ όπως την προβάλανε οι βουλευτές και τα στελέχη του Κόμματος, ήταν μεν υπεύθυνη αλλά ταυτόχρονα ήταν και απούσα από τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα. Στον ξεσηκωμό των ‘’Αγανακτισμένων’’ η Ν.Δ. ήταν παντελώς απούσα αφήνοντας την Αριστερά να ψαρεύει σε θολά και παρθένα νερά, να προσπορίζεται τον αγώνα των ‘’Αγανακτισμένων’’, να βγαίνει αυτή σαν πρωτεύουσα αντιμνημονιακή δύναμη και να μετατρέπει την οργή του κόσμου σε ψήφους, υπέρ της βέβαια.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά φθάσαμε στο φθινόπωρο του 2011 όταν ο Σαμαράς προτάσσοντας –και πάλι- την υπευθυνότητα, δείλιασε να διαβεί τον Ρουβίκωνα και να πει το δικό του: ‘’αlea jacta est’’ (ο κύβος ερρίφθη) όπως έκανε ο Ιούλιος Καίσαρας στις 10 Ιανουαρίου του 49 π.χ.
Αυτή η ‘’αναδίπλωση’’ από τις αρχικές αντιμνημονιακές του θέσεις, έδωσε λαβή στον Καμμένο να φύγει για να κάνει το δικό του Κόμμα, έστειλε εκτός Κόμματος βουλευτές, έβαλε τη Ν.Δ. στο ίδιο κάδρο με το Πα.Σο.Κ., το οποίο Πα.Σο.Κ. την πήρε μαζί του στον όλεθρο.
Και το ακόμα πιο άσχημο για τα δύο Κόμματα είναι, πως ενώ - εδώ και χρόνια- νοσούν σοβαρά από οξύτατη ελμινθίαση, δείχνουν να το παραβλέπουν. Κι αυτό, τη στιγμή που γνωρίζουν πολύ καλά ότι εάν δεν εξολοθρευτούν οι ‘’έλμινθες’’, σαν πολιτικοί οργανισμοί είναι μαθηματικώς νεκροί…
Κάποια
ντεσού
Κι επειδή –κάποιοι- καλοπροαίρετα θα μου πείτε ότι η Ν.Δ. με την υπεύθυνη στάση της το φθινόπωρο του 2011 ‘’εξολόθρευσε’’ το Γιωργάκη και έσωσε τους μισθούς και τις συντάξεις, θα σας πω δυό πραγματάκια για να καταλάβετε ότι η υπόθεση ήταν ‘’σιγά τ’ αυγά’’. Κατ’ αρχάς και καθόλου να μην επιδίωκε η Ν.Δ. την απομάκρυνση του Παπανδρέου από την πρωθυπουργία, ο Γιωργάκης ήταν τελειωμένος από το ίδιο το Πα.Σο.Κ. που σύσσωμο -σχεδόν- τον είχε στο σιχτίρ. Παράλληλα, ούτε στην Ευρώπη μπορούσε να σταθεί μετά τις παλινωδίες του, κάτι που το έλεγαν -και- δημοσίως οι άλλοι ηγέτες. Δηλαδή, ο Γιωργάκης είχε τελειώσει και έλειπε μόνο η ‘’ληξιαρχική πράξη’’ του πολιτικού θανάτου του.
Κατά δεύτερον –και όπως εκ των πραγμάτων απεδείχθη- δεν υπήρχε πρόβλημα για τις συντάξεις και τους μισθούς, αφού πέρασαν τέσσερις ολόκληροι μήνες χωρίς να πάρουμε τη δόση του Σεπτεμβρίου αλλά οι μισθοί, οι συντάξεις και τα ‘’δώρα’’ των Χριστουγέννων πληρώθηκαν κανονικά. Τι σημαίνει αυτό; Ή που ο Βενιζέλος σαν υπουργός Οικονομικών κορόϊδεψε το Σαμαρά λέγοντάς του ‘’παραμύθια’’ ή που ο Σαμαράς ήξερε την αλήθεια και για λόγους που αυτός γνωρίζει, επέλεξε να μπει στη συνομοταξία των Μνημονιακών. Και αν με ρωτήσετε, αν αυτό του το καταχωρώ σα μομφή, θα σας πω πως αφ’ ης στιγμής δε γνωρίζω κάποια ντεσού που σίγουρα γνωρίζει ο Σαμαράς, δε μπορώ να πάρω θέση γιατί ‘’παίζει’’ η περίπτωση το δίκιο να είναι εκατό τοις εκατό μαζί του…
Η λογική της ‘’Μανωλίας’’
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η Ν.Δ. πήγε ως πρόβατον επί σφαγή στις Εκλογές, χωρίς ηθικό, χωρίς περάσματα στα ΜΜΕ και με ένα μεγάλο μέρος των να προπαγανδίζει ένα σύγχρονο ‘’τι Πλαστήρας, τι Παπάγος’’, δηλαδή να προεξοφλεί συγκυβέρνηση Ν.Δ.-Πα.Σο.Κ. Αυτή η ’’συγκυβέρνηση’’ λειτούργησε αρνητικά για τη Ν.Δ., αφού κάποιες χιλιάδες Ελλήνων δεν ήθελαν με τίποτα το Πα.Σο.Κ. να επανέλθει στην εξουσία έστω και από την πίσω πόρτα. Κι έτσι, μαζί με τα ξερά (Πα.Σο.Κ.) κάηκαν και τα χλωρά (Ν.Δ.).
Παράλληλα, κάποιοι ερασιτεχνισμοί στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων και η παρουσία σ’ αυτά ανθρώπων που φταίνε δε φταίνε λειτουργούν αρνητικά προς το εκλογικό Σώμα, δημιούργησαν την εντύπωση των ‘’φτωχών ψηφοδελτίων’’ διώχνοντας έτσι κι άλλους πιθανούς ψηφοφόρους του Κόμματος.
Βάλτε τώρα δίπλα σ’ αυτούς ένα 6-7% που πήγε στον Καμμένο, ένα 2,5% προς τη Ντόρα, ένα 2-3% που από αντίδραση πήγε στη ‘’Χρυσή Αυγή’’ και ένα 2% που πήγε στη ‘’Δράση’’ και τη ‘’Δημιουργία ξανά’’ και τότε θα ξαναβρείτε μπροστά σας το 33% των Εκλογών του 2009.
Κάπως έτσι –πιστεύω- το βλέπουν και οι ‘’σοφοί’’ πέριξ του Σαμαρά και γι’ αυτό αρχίζει το πιπίλισμα για επανένωση της Κεντροδεξιάς. Όμως η πολιτική δεν είναι απλή αριθμητική να προσθέτεις ποσοστά και να βγάζεις αποτελέσματα, γιατί τότε έχουμε τη λογική της ‘’Μανωλίας’’. Τι είπατε; Ποια είναι η ‘’Μανωλία’’; Άντε να σας το πω να ελαφρώσουμε λίγο το κείμενο γιατί το παρασοβαρέψαμε.
Οι
‘’βαρβάτοι’’ σε ρίχνουν έναν παρά
Η ‘’Μανωλία’’ -που λέτε- ήταν ένας Αθηναίος στη δεκαετία του ’50 που ‘’την κούναγε την αχλαδιά’’ να το πούμε; Που ‘’το χτένιζε το καταΐφι’’ να το πούμε’’; Που ‘’το σήκωνε το σακάκι’’ να το πούμε; ‘’Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου, που έλεγε κι ο Προφητάναξ Δαυΐδ’’ να το πούμε; Άντε να το πούμε τελείως απλά, πως ήταν μια ‘’αδερφή’’ καραξεφωνημένη, για να μην το κουράζουμε.
Η ‘’Μανωλία’’ που λέτε, έβαλε υποψηφιότητα για ανεξάρτητος βουλευτής και ήταν σίγουρος πως την εκλογή την είχε στο τσεπάκι του. Η ανάλυσή του ήταν τελείως προσθετική αφού έλεγε: ‘’Είμαστε 5 χιλιάδες ‘’φανερές’’ κι άλλες 25 χιλιάδες ‘’κρυφές’’ . Ε με 30 χιλιάδες σταυρούς την έχω σίγουρη την εκλογή’’. Τελικά η ‘’Μανωλία’’ έμεινε με την …πρόσθεση στο χέρι, γιατί πάτωσε. Έτσι είναι οι Εκλογές λοιπόν. Ποτέ δε μπορείς να βγάλεις άκρη με προσθέσεις και πολλαπλασιασμούς, γιατί μεσολαβούν κι άλλοι παράγοντες πολύ πιο σημαντικοί από την αριθμητική. Και για να κλείσω με την περίπτωση της ‘’Μανωλίας’’, θα σας πω κάτι και κρατείστε το: Εδώ σου λένε πως θα σε ψηφίσουν οι ‘’βαρβάτοι’’ και σε ρίχνουν έναν παρά και σε κοροϊδεύουν. Ήταν δυνατόν να γλιτώσει η ‘’Μανωλία’’ απ’ το συνάφι της που δε φημίζεται και για τη μπέσα του;
Με τα ‘’σωληνάκια’’
Πάντως πέραν των προηγουμένων, η Ν.Δ. δεν έχασε τις Εκλογές το Μάϊο του 2012 αλλά το Νοέμβριο του 2011 που δεν επέμενε για Εκλογές. Θα μου πείτε ότι τότε αντιδρούσε η Τρόϊκα γιατί ήθελε να βάλει τρία Κόμματα μαζί στο τσουβάλι και φοβόταν να έχει απέναντί της μια μονοκομματική ισχυρή κυβέρνηση. Όμως στην ιστορία του κάθε πολιτικού, μια φορά παρουσιάζεται η ‘’Μεγάλη ευκαιρία’’ ώστε από ένας απλός πολιτικός να γίνει ‘’Μεγάλος’’. Ο Αντώνης έχασε την ευκαιρία γιατί δεν τόλμησε τη ρήξη και τώρα αναζητά συμμαχίες απλής πολιτικής επιβίωσης με Ντόρες, Καρατζαφέρηδες και Μάνους, από τους οποίους –μάλιστα- οι δύο είναι οι γνήσιοι εκφραστές του Νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα! Θα του βγει αυτό το ‘’άνοιγμα’’; Ο καιρός θα το δείξει, αν κι ο Λόης αμφιβάλλει.
Και για να κλείσουμε το θέμα, θα σας πω αυτό που σας έχω ξαναπεί πολλές φορές, πως ο ‘’κύκλος’’ της Μεταπολίτευσης έκλεισε. Βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο που σηματοδοτεί το ‘’τέλος’’ και την ‘’αρχή’’. Ό,τι και να κάνουν οι εκφραστές της Μεταπολίτευσης, δεν κάνουν τίποτα περισσότερο από το να διατηρούν στη ζωή με ‘’σωληνάκια’’, έναν κλινικά νεκρό. Αρχή χρειάζεται να γίνει σε ένα από τα μεγάλα Κόμματα και τότε θα δείτε τις καταιγιστικές αλλαγές σε όλο το πολιτικό φάσμα.
Στο επόμενο φύλλο θα έχουμε τις εξελίξεις
για το σχηματισμό ή μη κυβέρνησης,
μπόλικο Συριζέϊκο, γιατί εκεί ‘’παίζονται’’ πολλά
και το νέο πουλέν της στήλης, τον Καμμένο
που θυμηθείτε με, έτσι που πολιτεύεται,
σύντομα από Καμμένος θα γίνει: Κατά-καημένος…
Λόης
(κατά κόσμον
Γιώργος Ρεκουνιώτης-Κυριακόπουλος)
φυλο 961
